Γράφει η Χρύσα Κοζανιτά

Ο Βρετανός μυθιστοριογράφος Ντέιβιντ Μίτσελ μας είναι γνωστός από το βιβλίο Ο Άτλας του Ουρανού (Ελληνικά Γράμματα, 2007), το οποίο χαρακτηρίζεται σαν ένα από τα σημαντικότερα βιβλία του 21ου αιώνα και Τα Χίλια Φθινόπωρα του Γιάκομπ ντε Ζουτ (Τόπος, 2014). Τα κοκάλινα ρολόγια κυκλοφόρησαν πρόσφατα από τις εκδόσεις Τόπος και πρόκειται για ένα πολύ φιλόδοξο, "χορταστικό" βιβλίο, το οποίο θα αγαπήσουν οι λάτρεις του fantasy, αλλά και οι φίλοι των μεγάλων, σφιχτοδεμένων ρεαλιστικών μυθιστορημάτων.

"Πώς κατορθώνεται αυτό;" έρχεται εύλογα η ερώτηση. Αυτό κατορθώνεται γιατί τα Κοκάλινα Ρολόγια είναι στην ουσία ένα πάντρεμα των δύο ειδών, του ρεαλιστικού μυθιστορήματος και του μυθιστορήματος φαντασίας. Το εγχείρημα, όσο παράτολμο κι αν ακούγεται, είναι απόλυτα επιτυχημένο, μιας και ο ανάγνωστης του βιβλίου μένει στο τέλος με την αίσθηση ότι διάβασε κάτι διαφορετικό και συγχρόνως εξαιρετικά ενδιαφέρον. 

Κεντρική ηρωίδα του μυθιστορήματος είναι η Χόλι Σάικς, της οποίας τη ζωή ακολουθούμε μέσα από τα έξι μεγάλα μέρη του βιβλίου, το καθένα εκ των οποίων αφορά και μια δεκαετία της ζωής της. Στο πρώτο μέρος, με τίτλο "Καύσωνας - 1984" η Χόλι είναι μόλις δεκαπέντε ετών, ενώ στο τελευταίο με τίτλο "Σιπς Χεντ - 2043" συναντάμε την Χόλι σε ηλικία εβδομήντα πέντε ετών. Στα μεσαία κεφάλαια, τα οποία όπως προείπαμε απέχουν χρονικά το ένα από το άλλο περίπου μια δεκαετία, πρωταγωνιστές είναι κάποια άλλα πρόσωπα, που παίζουν καταλυτικό ρόλο στη ζωή της Χόλι, η οποία υπάρχει εκεί σαν δεύτερος χαρακτήρας. Ακόμα και απ' αυτήν την συνοπτική περιγραφή της δομής του βιβλίου, παρατηρούμε ότι τα Κοκάλινα Ρολόγια έχουν ενδιαφέρον και ως προς αυτόν τον παράγοντα. Διαβάζοντάς τα, διαπιστώνει κανείς ότι ο Μίτσελ έχει καταφέρει ένα άρτιο δέσιμο μορφής και περιεχομένου, το οποίο όχι μόνο ωθεί αβίαστα την πλοκή να εξελιχτεί, αλλά συμβάλλει και στην αυξομείωση της περιέργειας και ενίοτε αγωνίας του αναγνώστη για το τι θα γίνει παρακάτω. 

Στο πρώτο μέρος συναντάμε την δεκαπεντάχρονη Χόλι να αποφασίζει να το σκάσει από το σπίτι της, επειδή δεν αντέχει τον στενό έλεγχο που της επιβάλλει κυρίως η μητέρα της. Έτσι ξεκινάει η περιπέτειά της και η προσπάθειά της να καταφέρει να ζήσει μόνη της μακριά από την οικογένειά της. 

Στο ίδιο κεφάλαιο μαθαίνουμε και για την ιδιαιτερότητα της Χόλι, η οποία σε μικρότερη ηλικία άκουγε παράξενες φωνές και έβλεπε οράματα, τα οποία δεν μπορούσε να εξηγήσει. Τα πράγματα κορυφώθηκαν όταν άρχισε να δέχεται "επισκέψεις" από την δεσποινίδα Κονσταντάν, την οποία έβλεπε και άκουγε μόνο η ίδια και κανένας άλλος. Η Χόλι έπεισε τον εαυτό της ότι πρόκειται για όνειρα. Όταν όμως η δεσποινίς Κονσταντάν αποφάσισε να παρέμβει στην πραγματικότητα (τιμωρώντας την "μεγαλύτερη τσαμπουκαλού" στο σχολείο, η οποία φέρθηκε βίαια στην Χόλι), η μικρή Χόλι μην μπορώντας να εξηγήσει τα ανεξήγητα κατέρρευσε. Οι γονείς της αναζήτησαν βοήθεια και φάνηκε να τη βρίσκουν στο πρόσωπο του Δρ Μαρίνους, ο οποίος όπως χαρακτηριστικά περιγράφει η Χόλι "ξεφορτώθηκε την δεσποινίδα Κονσταντάν για λογαριασμό μου όταν ήμουν εφτά χρονών". 

Για να ανακαλύψει ο αναγνώστης τι κρύβεται πίσω από αυτήν την ιδιαιτερότητα της Χόλι πρέπει να διαξέλθει πολλές σελίδες, να συλλέξει πολλές πληροφορίες και κομμάτι - κομμάτι να συμπληρώσει αυτό το μοναδικό, μυθιστορηματικό παζλ. Ραχοκοκακαλιά του συγκεκριμένου παζλ, πάνω στην οποία χτίζεται το φανταστικό κομμάτι του βιβλίου, είναι ο αιώνιος πόλεμος που μαίνεται μεταξύ των Ωρολόγων και των Αναχωρητών, ένας πόλεμος που στην ουσία είναι πόλεμος για την αθανασία και την αιώνια νεότητα.

Από την άλλη, το ρεαλιστικό κομμάτι του βιβλίου αφορά κυρίως την ζωή της Χόλι, την προσπάθειά της για επιβίωση, την ανάγκη της για έρωτα, την δημιουργία οικογένειας, την αγάπη της για τα εγγόνια της και γενικότερα τη νέα γενιά, όταν ηλικιωμένη πια, το μόνο που τη νοιάζει στο δυστοπικό Σιπς Χεντ του τελευταίου μέρους του βιβλίου, είναι να τους εξασφαλίσει ένα σίγουρο μέλλον.

Απεριόριστα φιλόδοξο, εξαιρετικά λεπτομερές, αφηγηματικά παραδειγματικό και σίγουρα εθιστικό κατά την ανάγνωσή του, το καινούργιο μυθιστόρημα του Μίτσελ δεν είναι δυνατόν να αφήσει ασυγκίνητο ακόμα και τον πιο δύσκολο αναγνώστη.

ta kokalina rologia

Αγορά βιβλίου για 18.00€

 

 

 

 

 

Write comment (0 Comments)

Γράφει η Χρύσα Κοζανιτά

george orwell

Ο Τζορτζ Όργουελ μπορεί να είναι ευρέως γνωστός ως ο συγγραφέας της Φάρμας των Ζώων και του 1984, η αλήθεια είναι όμως ότι εκτός από σπουδαίος συγγραφέας, είναι και σπουδαίος δοκιμιογράφος. Αφορμή για το παρόν άρθρο στάθηκε το βιβλίο του Βιβλία εναντίον τσιγάρου, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Πρόκειται για ένα βιβλίο που περιέχει επτά κείμενα του συγγραφέα γραμμένα μεταξύ 1940-1952, στα οποία διακρίνει κανείς την διαπεραστική ματιά, το καυστικό χιούμορ, το στιβαρό πνευματικό υπόβαθρο και την απέραντη ευκολία του να μεταδίδει το όποιο μήνυμα με όπλο την αμεσότητα της λιτότητας. 

Ακολουθεί ένα απόσπασμα από το κείμενο που φέρει τον τίτλο "Εξομολογήσεις ενός βιβλιοκριτικού". Η επιλογή έγινε όχι γιατί το συγκεκριμένο κείμενο ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα - στην πραγματικότητα, στο βιβλίο αυτό συμβαίνει αυτό που λέμε στην καθομιλουμένη "το ένα είναι καλύτερο από το άλλο", αλλά λόγω της κατάστασης της βιβλιοκριτικής, που επικρατεί και πάντα επικρατούσε στη χώρα μας. Πρόκειται για έναν κάπως θολό χώρο, όπου ο καθένας μπορεί να δηλώσει ότι είναι βιβλιοκριτικός. Εκτός αυτού, συχνά - πυκνά στην λογοτεχνία έχουμε περιγραφές συγγραφέων, ζωγράφων, καλλιτεχνών όλων των χώρων, ακόμα και βιβλιοπωλών, βιβλιοκριτικών, όμως, όχι και τόσο συχνά. 

"Σ' ένα κρύο αλλά πνιγηρό καθιστικό γεμάτο αποτσίγαρα και μισοάδειες κούπες τσαγιού, ένας άντρας με σκοροφαγωμένη ρόμπα κάθεται σ' ένα ετοιμόρροπο τραπέζι, πασχίζοντας να βρει χώρο για τη γραφομηχανή του ανάμεσα σε στοίβες από σκονισμένα χαρτιά που την περιβάλλουν. Δεν μπορεί να τα πετάξει τα χαρτιά γιατί ο κάλαθος αχρήστων είναι ήδη ξέχειλος, και εκτός αυτού κάπου ανάμεσα στις αναπάντητες επιστολές και στους απλήρωτους λογαριασμούς ενδέχεται να βρίσκεται μια επιταγή για δύο γκινέες που είναι σχεδόν σίγουρος ότι ξέχασε να την καταθέσει στην τράπεζα. Υπάρχουν επίσης επιστολές με διευθύνσεις που θα πρέπει να τις περάσει στην ατζέντα του. Την έχει χάσει την ατζέντα του, και η σκέψη να ψάξει να τη βρει, ή ούτως ή άλλως να ψάξει για οτιδήποτε, του προκαλεί έντονες τάσεις αυτοκτονίας. 

Είναι κοντά τριανταπεντάρης, αλλά μοιάζει πενηντάρης. Είναι φαλακρός, έχει κιρσώδεις φλέβες και φοράει ματογυάλια, ή μάλλον θα φορούσε εάν το μοναδικό του ζευγάρι δεν είχε ανεπανόρθωτα χαθεί. Εάν τα πράγματα είναι φυσιολογικά γι' αυτόν, θα πρέπει να υποφέρει από ανεπαρκή διατροφή, αλλά εάν είχε προσφάτως κάποιο σερί καλοτυχίας, θα υποφέρει από ζάλη μέθης. Προς το παρόν είναι έντεκα και μισή το πρωί, και σύμφωνα με το πρόγραμμά του θα έπρεπε να είχε ήδη πιάσει δουλειά πριν από δύο ώρες. Αλλά ακόμα κι αν είχε κάνει κάποια σοβαρή προσπάθεια να αρχίσει, θα του την είχε ματαιώσει το σχεδόν αδιάκοπο κουδούνισμα του τηλεφώνου, οι τσιρίδες του μωρού, το κροτάλισμα κάποιου ηλεκτρικού τρυπανιού έξω στο δρόμο και οι βαριές μπότες των πιστωτών του που ανεβοκατεβαίνουνε τις σκάλες. Η τελευταία φορά που τον διέκοψαν ήταν η άφιξη του δεύτερου ταχυδρομείου, , που του έφερε δύο εγκυκλίους και έναν λογαριασμό της εφορίας τυπωμένο με κόκκινα γράμματα. 

Περιττό να πούμε ότι ο εν λόγω άνθρωπος είναι συγγραφέας. Μπορεί να είναι ποιητής, μυθιστοριογράφος ή να γράφει σενάρια για ταινίες ή κείμενα για ραδιοφωνικές εκπομπές, γιατί όλοι οι άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών μοιάζουν πολύ μεταξύ τους, αλλά ας πούμε πως είναι βιβλιοκριτικός. Μισοκρυμμένο εκεί στο χαρτομάνι βρίσκεται ένα ογκώδες πακέτο που περιέχει πέντε τόμους, τους οποίους του έστειλε ο αρχισυντάκτης του μαζί με ένα σημείωμα που λέει "να παρουσιαστούν σε ένα άρθρο μαζί και οι πέντε". Έχουν φτάσει εδώ και τέσσερις ημέρες, αλλά επί σαρανταοκτώ ώρες ο βιβλιοκριτικός εμποδίστηκε από μια παράλυση του ηθικού του να ανοίξει το πακέτο. Χτες, σε μια στιγμή αποφασιστκότητας, έκοψε τον σπάγκο και το άνοιξε και βρήκε ότι οι πέντε τόμοι ήσαν η Παλαιστίνη στο Σταυροδρόμι, η Επιστημονική Παραγωγή Γαλακτοκομικών Προϊόντων, η Σύντομη Ιστορία της Ευρωπαϊκής Δημοκρατίας (αυτός εδώ είχε 680 σελίδες και δυόμισι κιλά βάρος, τα Έθιμα στις φυλές της Πορτογαλλικής Ανατολικής Αφρικής, και ένα μυθιστόρημα, το Κάλλιο να πλαγιάσω, που πιθανόν να συμπεριλήφθηκε εκ λάθους. Το κείμενο της βιβλιοκριτικής του - 800 λέξεις, ας πούμε - θα πρέπει να είναι "κομπλέ" έως αύριο το μεσημέρι. 

Τρία από τα βιβλία αυτά έχουν να κάνουν με θέματα τα οποία αγνοεί τόσο πολύ, ώστε θα πρέπει να διαβάσει τουλάχιστον πενήντα σελίδες εάν είναι να αποφύγει να κάνει κάνα χονδροειδέστατο λάθος που θα τον προδώσει όχι μονάχα στον συγγραφέα του έργου (ο οποίος, φυσικά, ξέρει τα πάντα σχετικά με τις συνήθειες των βιβλιοκριτικών), αλλά ακόμα και στον μέσο αναγνώστη. Μέχρι να πάει τέσσερις το απόγευμα, θα έχει βγάλει τα βιβλία από τα περιτυλίγματά τους, θα εξακολουθεί όμως να υποφέρει από μια νευρική ανικανότητα να τα ανοίξει. Η προοπτική της υποχρέωσης να τα διαβάσει, ακόμα και η μυρωδιά του χαρτιού, τον επηρεάζει θαρρείς και πρόκειται για την προοπτική να φάει κρύα πουτίγκα από αλεσμένο ρύζι αρωματισμένη με καστορέλαιο. Και ωστόσο, αρκετά περιέργως, το κομμάτι του θα φτάσει εγκαίρως στο γραφείο. Κατά κάποιον τρόπο, πάντοτε φτάνει εκεί εγκαίρως". 

Μπορεί από το παρόν απόσπασμα να μην διαφαίνεται το πού θέλει να το πάει ο Όργουελ, αλλά σίγουρα φαίνεται το ύφος γραφής και κάποια βασικά στοιχεία για την φιγούρα του βιβλιοκριτικού.

Όσο για τον ομολογουμένως κάπως παράξενο τίτλο του βιβλίου, να πούμε εδώ ότι "Βιβλία εναντίον τσιγάρου" είναι ο τίτλος του πρώτου δοκιμίου που φιλοξενείται στον τόμο και εξετάζει, με πολύ ιδιαίτερο τρόπο, το κατά πόσο το χόμπι να διαβάζει κανείς βιβλία είναι ακριβό.

Να προσθέσουμε επίσης ότι η μετάφραση και ένα πολύ καλό επίμετρο στο τέλος του βιβλίου ανήκουν στον Γιώργο - Ίκαρο Μπαμπασάκη.

b152733 

Αγορά βιβλίου 

 

 

 

 

 

Write comment (0 Comments)
elexicography
 
ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΕ ΕΡΕΥΝΑ | ΙΟΥΝΙΟΣ 2017

 

Το ΕΝeL COST Action IS http://www.elexicography.eu/ έχει σαν θέμα την Ευρωπαϊκή Ηλεκτρονική Λεξικογραφία. Το ΕΝeL πραγματοποιεί μία πανευρωπαϊκής κλίμακας έρευνα για τη χρήση των λεξικών: συμμετέχουν 29 χώρες, 26 γλώσσες και 58 ερευνητές. Της προσπάθειας ηγούνται οι Iztok Kosem (University of Ljubljana and Trojina Institute), Carolin-Müller Spitzer (Institut für Deutsche Sprache), Robert Lew (Adam Mickiewicz University) και Sascha Wolfer (Institut für Deutsche Sprache).


Στο πλαίσιο αυτής της έρευνας, κάθε χώρα καλείται να συμπληρώσει 250 ερωτηματολόγια.

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟ http://www.owid.de/plus/dictcult/

100 ερωτηματολόγια είναι το όριο για να συμμετέχει η ελληνική στην έρευνα.

Το ερωτηματολόγιο θα σας πάρει 10 με 15 λεπτά. Πρέπει να απαντηθούν όλες οι ερωτήσεις (αλλιώς διαμαρτύρεται).

Η έρευνα κλείνει στο τέλος Ιουνίου.


Είναι καλό για την έρευνα να εκπροσωπηθούν όλες οι ηλικίες, τα επαγγέλματα, τα μορφωτικά επίπεδα.

 

Ο καθένας μπορεί να διαδώσει την έρευνα μέσω των ιστοσελίδων κοινωνικής δικτύωσης κλπ

Write comment (0 Comments)

Γράφει η Χρύσα Κοζανιτά

anorexia

Η νευρική ανορεξία σαν μία νόσος της εποχής είναι σε όλους μας γνωστή, γιατί ακόμα κι αν δεν έχουμε βιώσει περίπτωση πάσχοντα από τη νόσο στο κοντινό μας περιβάλλον, έχουμε δει φωτογραφίες πασχόντων, συχνά επωνύμων, και έχουμε παρακολουθήσει την πορεία της ασθένειας προς την ίαση ή προς το θάνατο. Γνωρίζουμε ότι πρόκειται για μία διαταραχή που ανήκει στις ψυχικές ασθένειες και να τονίσουμε εδώ ότι πρόκειται για την ψυχική ασθένεια με το υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας.

Η ασθένεια πλήττει κυρίως γυναίκες εφηβικής / νεαρής ηλικίας, χωρίς να αποκλείονται εντελώς και οι άντρες. Ο πάσχων από νευρική ανορεξία υποβάλλει τον οργανισμό του στο βασανιστήριο της αφαγίας ή σε άτσαλα γεύματα καταστρεπτικά για τον οργανισμό, επειδή έχει μια εντελώς διαστρεβλωμένη εικόνα για το σώμα του. Τα αίτια που οδηγούν στην ασθένεια είναι πολλά, με κυριότερα κάποιο τραυματικό βίωμα, την έλλειψη αυτοπεποίθησης, την συναισθηματική ανασφάλεια. Οι ειδικοί τονίζουν ότι ο πάσχων από νευρική ανορεξία υποβάλλοντας τον εαυτό του στις συγκεκριμένες διατροφικές στερήσεις, νιώθει ότι έχει δύναμη, ότι έχει τον έλεγχο σε κάθε τι που τον αφορά. Πρόκειται για έναν φαύλο κύκλο, όπου τελικά το σύμπλεγμα των εσφαλμένων διατροφικών συνηθειών δεν είναι μόνο ένα σωματικό σύμπλεγμα αλλά και, ή κυρίως, ένα ψυχικό σύμπλεγμα.

Όλα τα παραπάνω είναι λίγο - πολύ γνωστά. Αυτό που δεν είναι ίσως απολύτως κατανοητό είναι ότι για να βοηθηθεί ο πάσχων χρειάζεται την συντονισμένη βοήθεια μιας ομάδας ανθρώπων, συγγενών, φίλων και φυσικά ειδικών. Είναι τέτοια η φύση της ασθένειας που, στο αρχικό της στάδιο τουλάχιστον, όλοι νομίζουμε ότι θα βοηθήσουμε τον ασθενή λέγοντάς του απλά "φάε" ή δίνοντάς του να φάει. Δυστυχώς δεν είναι έτσι και δυστυχώς με αυτόν τον τρόπο χάνεται πολύτιμος χρόνος, γεγονός που μπορεί να αποβεί μοιραίο.

Επιλέξαμε δύο βιβλία που μιλούν με άμεσο τρόπο για την νευρική ανορεξία και πιστεύουμε ότι εκτός του ότι είναι πολύ αξιόλογα καθεαυτά, προσφέρουν σημαντική ενημέρωση για την τρομερή αυτή ασθένεια. Το πρώτο, με τίτλο Η γνωριμία με τον λύκο της Ανθής Καραμπελιά, είναι στην ουσία ένα χρονικό της νόσου, όπως την βίωσε η συγγραφέας. Το βιβλίο απευθύνεται κυρίως σε ενήλικες και μπορεί να βοηθήσει άτομα που παλεύουν όχι μόνο με την νευρική ανορεξία, αλλά οποιουδήποτε τύπου εμμονή και εξάρτηση. Επίσης, το βιβλίο προσφέρει πολύτιμη βοήθεια σε όλους όσους νιώθουν ότι η επικοινωνία μεταξύ των μελών της οικογένειάς τους έχει χαθεί ή πάσχει.

Το δεύτερο βιβλίο, μη τίτλο Ήθελα μόνο να χωρέσω της Στέλλας Κάσδαγλη, απευθύνεται σε εφήβους και περιγράφει κι αυτό την ζωή της κεντρικής ηρωίδας του, της Ζωής, που αλλάζοντας σχολικό περιβάλλον, μπλέκεται στα τρομερά πλοκάμια της νευρικής ανορεξίας. Διαφωτιστικότατο και αυτό και γραμμένο με αμεσότητα, γεγονός που το καθιστά δημοφιλές στην αναγνωστική ομάδα στην οποία απευθύνεται. 

i gnorimia me to liko

Αγορά βιβλίου

b192138

Αγορά βιβλίου

 

Write comment (0 Comments)

Γράφει η Χρύσα Κοζανιτά

Πρόκειται για το βιβλίο που σαρώνει τα πεντάρια στο goodreads και αφήνει και τον πιο δύσκολο αναγνώστη γοητευμένο. Το Μερικές φορές λέω ψέματα είναι το ψυχολογικό θρίλερ με το οποίο κάνει το ντεμπούτο της η Alice Feeney, και όλοι κάνουν λόγο για το πιο εντυπωσιακό συγγραφικό ντεμπούτο των τελευταίων ετών. 

Το ενδιαφέρον του αναγνώστη ιντριγκάρεται από τις λιγοστές αράδες που διαβάζει στο οπισθόφυλλο του βιβλίου: 

Το όνομά μου είναι Άμπερ Ρένολντς. 
Υπάρχουν τρία πράγματα που πρέπει να ξέρετε για μένα:
1. Βρίσκομαι σε κώμα. 
2. Ο άντρας μου δε μ' αγαπάει πια.
3. Μερικές φορές λέω ψέματα.

 

Όλοι έχουμε διαβάσει βιβλία με ήρωες που βρίσκονται ή βρέθηκαν κάποια στιγμή σε κώμα, αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση η συγγραφέας χειρίζεται το συγκεκριμένο γεγονός υποδειγματικά και προς όφελος της πλοκής και της αγωνίας. Μία σύμβαση του ψυχολογικού θρίλερ είναι ότι παίζει με το μυαλό του αναγνώστη αλλά και εδώ η Feeney ξεχωρίζει: καταφέρνει και προχωράει την σύμβαση ένα σκαλί παραπέρα, αφού κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης δεν ξέρουμε τι να πιστέψουμε και τι όχι, τι να εμπιστευτούμε και τι να θεωρήσουμε απατηλό. 

Η πλοκή ξετυλίγεται σε τρεις χρόνους: το παρόν, το πρόσφατο παρελθόν και το πιο μακρινό παρελθόν. Το διαρκές μπρος - πίσω ενώνει αργά, σχεδόν σαδιστικά τα κομμάτια του παζλ, για να οδηγήσει τον αναγνώστη στο τέλος του βιβλίου, που θα αργήσει πολύ να βγάλει την ηρωίδα από το μυαλό του. 

Το βιβλίο αναδεικνύει την Alice Feeney σαν μια ταλαντούχα συγγραφέα, που γράφει αβίαστα και διαθέτει αστείρευτη φαντασία. 

 

merikes fores leo psemata

Αγορά βιβλίου για 13€

Write comment (0 Comments)

Σελίδα 1 από 10